یک خبرنگار

گرگها خوب بدانند....

1khabarnegar — Fri, 18 Dec 2009 18:38:46 GMT

هنوز صدای او در گوشمان طنین انداز است که گفت:

"نگذارید این انقلاب به دست نا اهلان بیافتد"

و امروز میبینیم اگر ما کمی غافل شویم این نا اهلان و فتنه جویان همه کاری می کنند...

امروز هم همانند آنهایی که برای دفاع از حریم ولایت ایستادند فریاد میزنیم:

"روح منی خمینی بت شکنی خمینی"

گرگها خوب بدانند در این ایل غریب

گر پدر مُرد، تفنگ پدری هست هنوز

گرچه مردان قبیله همگی کشته شدند

شیرمردی چون "سید علی خامنه ای" هست هنوز

با تو باور دارم....

1khabarnegar — Sun, 14 Jun 2009 11:44:18 GMT

با تو باور دارم میتوان صادقانه خدمت کرد

صادقانه برای ملتی تا پای جان ایستاد و از هیچ نعره و فریادی نترسید

با تو باور دارم ارزش لبخند پاک دختر معصومی که تنها نیازش نگاهی مهربان است را دیدن با ارزش تر از رویت هزار هزار خنده تلخ تر از زهر برخی قدرتمندان است

آری، به راستی که تکرار تو تکرار رجائیست

همان مردی که به او مجال ایستادن در برابر ظلم وزیاده خواهی ها داده نشد

میشود ، میتوانیم" را در کالبد ملتی خسته از ریاکاری بزرگانشان دمیدی"

واینک بار دیگر حضورت و صدایت لرزه بر اندام دشمنان جان و مال و ناموس وطن انداخته است

اینها را گفتم چون در کنارت بوده ام و شوق مردم را برای دیدنت با همه وجود لمس کردم

و گفتم چون رسالت کارم را صداقت و بیان درد مردم میدانم ومعتقدم خبرنگار صدای مردم را به گوش مسئولانشان میرساند

:ای خادم ملت

:انتخاب دوباره تو ترجمان حقیقی این آیه شریفه است که میفرماید

"تعز من تشاء و تذل من تشاء"

آمدن و نيامدن خاتمي يا نگراني از حضور ميرحسين.........

1khabarnegar — Wed, 28 Jan 2009 07:38:18 GMT

اين روزها با توجه به نزديکي به انتخابات دهمين دوره رياست جمهوري شاهد به کارگيري ترفندهايي با شکل و رنگ تازه از طرف احزاب ، جريان ها و افرادي جهت بازارگرمي تبليغاتي و بهره برداري انتخاباتي هستيم که برخي از آنها کاملا كپي برداري شده از شيوه هاي کهنه و اصطلاحا دموده شده است.

روزها در حالي به سرعت براي تحقق وعده "سيدمحمدخاتمي" براي اعلام نامزدي او يا "ميرحسين موسوي" به نمايندگي از اصلاح طلبان در انتخابات رياست جمهوري خردادماه آينده سپري مي شود كه به نظر مي رسد هنوز ميان تشكلهاي اين طيف درگيري بر سر آمدن يكي از آن دو بسيار است.

آنگونه که برخی مجاری رسانه‌ای خبر داده‌اند، سیدمحمد خاتمی پس از چندین ماه ابراز تردید و بیان دغدغه در جلسه اخیر خود با چهره‌های بانفوذ برخی گروه‌های اصلاح‌طلب از کاندیداتوری قطعی خود در انتخابات سخن گفته است، اما هنوز نزديكان وي اصرار دارند كه هنوز هيچ چيز معلوم نيست!!!!!

به برخي اخبار اين روزها توجه کنيد:

سيد محمد خاتمي به هيچ وجه در انتخابات شرکت نخواهد کرد/ خاتمي: "يا من میآیم يا مير حسين موسوی"/ خاتمي در صورت خواست اجتماعي و نخبگان سياسي به ميدان مي آيد / خاتمی برای آمدن 4 ملاحظه دارد......

خاتمي نمي آيد، مي آيد، نامزد مي شود، نمي شود، نام نويسي مي کند، نمي کند و ....... و از اين گفته ها که اين روزها بسيار مي شنويم!!!

از طرف ديگر حامیان خاتمی از حضور میرحسین نگرانند. نگرانی آنها تا اندازه‌ای است که اخیراً فعالان بنیاد باران هم خاتمی را درباره این اظهار نظر که "یا من می‌آیم یا میرحسین"، بشدت مورد انتقاد قرار داده و خواستار دقت وی در اظهارنظرهایش شده‌اند. در این میان اینکه چه عامل یا عواملی سبب شد تا میرحسین اینک بدون التماس اصلاح ‌طلبان، به طور جدی در صحنه انتخابات حاضر شود، مورد بحث اصلاح ‌طلبان حامی خاتمی است.

موضوعی که به نظر می‌رسد تاکنون از سوی حامیان خاتمی مورد دقت قرار نگرفته است مطرح کردن موضوع معاون اولی میرحسین از یک سو و همچنین اذعان صریح دبیرکل حزب مشارکت مبنی بر متاثر بودن رفتار انتخاباتی میرحسین از تصمیمات خاتمی، نشانگر این موضوع است.

در کنار این موضوع، برخی اظهارنظرهای دیگر در آخرین جلسات حامیان خاتمی نیز می‌تواند به این اختلافات دامن بزند. در آخرین جلسه حامیان خاتمی، یکی از روحانیون بسیار با نفوذ اصلاح‌طلبان برای جلوگیری از برخی تمایلات به میرحسین موسوی در درون حامیان خاتمی، اینچنین گفته است: «میرحسین موسوی نه رای دارد و نه می‌تواند زیرمجموعه خود را مدیریت کند. 20 سال هم از مدیریت به دور بوده، بهتر است که آقایان هرچه سریع‌تر برنامه‌های خاتمی را دنبال کنند».

سيد محمد خاتمي در سالهاي 72 تا 74 از ميان کتابخانه ها و پژوهشگاهها سربلند کرد و به تلاش عده اي در سال 1376 پاي در عرصه اي ملي نهاد و تا سال 78 در اوج بود البته تا سال 82 نيز خود را سر پا نگه داشت اما بعد از آن به يکباره در ميدان تصميم گيري هاي حزبي ، نيمکت نشين شد و در سال 1384 ساز جدايي از صحنه هاي سياسي را نواخت و اين روزها دوباره اخباري آشنا در عرصه اي ديگر به گوش مي رسد که نمي آيد و مي آيد و.....

سوال اينست كه با وجود اصرار براي حضور ميرحسين يا خاتمي، كسي از آقايان اصلاحات اين موضوع را مد نظر دارند كه آيا واقعا حضور هركدام از اين افراد به نفع مردم و مملكت است يا فقط بازي هاي حزبي را تقويت مي كند؟؟؟

اين شگردي تکراري است که معلوم نيست پاسخگوي دوران کنوني براي فراموشي نيمکت نشيني 4 ساله خاتمي شود!....

حاشیه های جالب سفر به لرستان

1khabarnegar — Sat, 01 Nov 2008 10:55:18 GMT

ساعت 6:30 صبح روز چهارشنبه براي انجام پانزدهمين سفر استاني دور دوم هيئت دولت و همراهي با رييس جمهور در پاويون جمهوري فرودگاه مهر آباد جمعي از خبرنگاران، مسئولين و وزراء حاضر شده بودند و منتظر بودند تا دو روز کاري را براي خدمت به مردم لرستان آغاز کنند.

پس از حضور رييس جمهور و سوار شدن بر هواپيما در ساعت 7:50 دقيقه به سمت اين استان پرواز کرديم و پس از 45 دقيقه هوانوردي در ساعت 8:35 وارد وارد فرودگاه خرم آباد شديم.

جمعي از جوانان که به خاطر ازدحام مردم روي سکويي رفته بوند که محل استقرار تصويربردار شبکه استاني لرستان بود، باعث اختلال در کار وي شده بودند اما به رغم تذکرات فراوان مجري برنامه حاضر نبودند جاي خود را عوض کنند و از روي سکو پايين بيايند و حتي تلاش ماموران نيروي انتظامي هم فايده اي نداشت.

محل استقرار خبرنگاران پشت جايگاه سخنراني بود که اين موضوع باعث شد رييس جمهور قبل از ورود به جايگاه با آنان احوال پرسي کند. حدود 80 خبرنگار عکاس و تصوير بردار محلي و همراه سفر رييس جمهور را پوشش دادند.

همچنين برخي ديگر از مسئولان واحد دريافت نامه هاي مردمي نهاد رياست جمهوري نيز در محوطه پشت جايگاه سخنراني مشغول بسته بندي نامه ها براي انتقال به فرمانداري خرم آباد و تفکيک آنها بودند. آنطور که گفته شد 170 نفر در خرم آباد نامه هاي مردم استان لرستان به رييس جمهور را در روز اول تفکيک مي کردند.

علي رضا احمدي نژاد، فرزند کوچک رييس جمهور نيز در اين سفر وي را همراهي مي کرد، وبا دوربين کوچک خود لحظات پدر را در پانزدهمين سفر استاني دور دوم براي خود ثبت مي کرد.

گفته مي شد که همسر وي نيز با توجه به کسالت احمدي نژاد در اين سفر و در برخي از برنامه ها حضور داشتند.

يکي از جانبازان لرستاني را براي ديدار با رييس جمهور با برانکارد به استانداري آورده بودن که احمدي نژاد پيش از حضور در اتاق ديدار، در محوطه استانداري بر بالين وي رفت و با او صحبت کرد و در جريان مشکلات وي قرار گرفت.

سیستم صوتی داد کردان را هم در آورد...

1khabarnegar — Mon, 13 Oct 2008 18:31:18 GMT

مراسم تودیع و معارفه استاندار تهران در سالن همایش های کتابخانه ملی برگزار شد. جدای از سخنرانی های معمول در این قبیل مراسم ها، حاشیه های جالبی هم در این مراسم به وقوع پیوست که فکر کردم خواندن آنها خالی از لطف نباشد.

اول اینکه؛ سیستم صوتی سالن در حین سخنرانی های افراد مدعو آن قدر قطع ووصل شد که برخی فکر کردند این یک نوع سانسور حرفهای سخنرانان است که از سوی آقای وزیر اعمال شده ، اما وقتی خود آقای کردان هم می خواستند ایراد سخن کنندباز صدا قطع شد وباعث شد وزیر چند لحظه ای را در سکوت به چشم افراد حاضر در سالن بنگرد...

البته ناگفته نماند وقتی مسئولان سالن با تلاش و دوندگی زیاد و بالا وپایین پریدن بالاخره میکروفون را راه انداختند، کردان هم از خجالت آنان در آمد و پیش از شروع سخن در واکنش به این مسئله گفت: این خرابی سیستم صوتی در مراسم ها مشکل لاینحل جمهوری اسلامی است که این سالن با نورپردازی ضعیف خود مشکلی دیگر بر این ماجرا افزود.

دوم اینکه ؛ وزیر کشور بعد از شرمنده کردن مدیران مرکز همایش های کتابخانه ملی در بیان تبریک به معاون سیاسی و امنیتی وزارت کشور به خاطر این سمت در بیانی طنز گونه گفت: "خوشحالیم آقای دانشجو بالاخره فارغ التحصیل شد و به وزارت کشور آمد" ...

اینکه استاندار سابق تهران زحمات فراوانی را برای شهر ما متحمل شدند بر کسی پوشیده نیست، اما وقتی وزیر کشور این را گفت همانجا برای من این موضوع مطرح شد که اگر قصه فارغ التحصیل شدن دانشجو هم همان حکایت مدرک آقای وزیر باشد، چه وزارتخانه ای می شود این وزارت کشور!!!

درک شوق خدمت به مردم...

1khabarnegar — Sat, 11 Oct 2008 17:09:18 GMT

در سفر اخیر هیات دولت به استان خراسان شمالی فرصتی دست داد تا با مهدی کلهر مشاور رییس جمهور در امور رسانه ها به یکی از روستاهای این استان بروم.

اصلا فکر نمی کردم مردم توجهی به ما داشته باشند و ما فقط برای شنیدن گزارش برخی مسئولان شورای روستا راهی شده ایم، اما وقتی به گریوان (روستایی در 40 کیلومتری بجنورد) رسیدیم و من جمعیت زیاد مردم را که در ابتدای ورودی روستا ایستاده بودند را دیدم، باور کردم که مردم ما نسبت به مسئولانی که بدون تکلفبه میان آنها می روند و به حرف آنان توجه میکنند، علاقه نشان می دهند.

پیرمردی که تا قبل از دیدن کلهر تصور می کرد رییس جمهور به روستای محل زندگیش آمده خود را به مشاور رییس جمهور رساند و گفت: دوست داشتم رییس جمهور را که خیلی دوستش دارم را از نزدیک می بوسیدم، اما شماهم بوی همان گل را می دهید.

مردم در مسجد روستا با همان حال و هوایی که از روستا و مردم آن می دانیم جمع شدند و هرکس به طریقی حرف دل خود را با کلهر در میان گذاشتند. برخی هم در گوشه وکنار دور هم جمع شده و مشغول نوشتن نامه بودند. می شد خوشحالی ناشی از توجه را در چشمان تک تک آنها دید.

پس از گذشت قریب به 3 ساعت حضور در جمع مردم خونگرم گریوان،همراه با کلهر که یادداشت هایی از صحبت های مردم و مسئولان روستا در دست داشت به سرعت به سمت بجنورد حرکت کردیم تا مسایل در جلسه دولت مطرح شود...

من که کاری نکردم اما همین حضورم باعث شد تا شوق خدمت به مردم را تا حد زیادی درک کنم...

كمك احمدي‌نژاد به زن غش‌كرده....

1khabarnegar — Sat, 26 Apr 2008 14:44:18 GMT

روزنامه «گاردين» يكي از تصاوير بخش "۲۴ ساعت در تصاوير" خود را به تصويري از رئيس‌جمهور ايران در حوزه‌ رأي‌گيري مسجد امام صادق(ع) میدان صادقیه اختصاص داد.

اين عكس را بهروز مهري، عكاس خبرگزاري فرانسه گرفته و در توضيح آن آورده است: پرزيدنت محمود احمدي‌نژاد به زني كه پس از ديدن او در يك حوزه رأي‌گيري غش كرده، كمك مي‌كند.

اینم در نوع خودش جالب بود که احمدی نژاد نشان داد کمک به هم نوع حتی رییس جمهور را هم نمیشناسه...

ارزانی که چرا گران شد....

1khabarnegar — Sat, 26 Apr 2008 14:07:18 GMT

سلام دلبندم

امیدوارم حالت خوب باشد. اجازه بده زیاد مقدمه چینی و تعارف نکنم و یک راست بروم سر اصل موضوع. راستش بحث من و تو از گله گزاری و اعتراض گذشته و من می خواهم دلسوزانه به تو هشدار بدهم که تا دیر نشده دست از لج و لجبازی برداری والا هر چه ببینی از چشم خودت دیده ای. این تهدید نیست، عین واقعیت است.

عزیزجان

در دو سالی که گذشت تو کارهای زشت فراوانی کردی. اولا که دوبرابر فربه تر شدی و ثانیا هرچقدر که مسئولان دلسوز ما می خواستند تلقین کنند که فقط یک کمی رشد کرده ای، تو با لجبازی فراوان هیکل گنده ات را به رخ همه می کشیدی و به نوعی ادعاهای مسئولان زحمتکش و خوش قلب و ساده زیست ما را تکذیب می کردی.

حیف که تو در هیچ زیرزمین امنی جا نمی شوی، والا حقت بود که گونی روی سرت می کشیدند و به خاطر همین لجبازی ها و تهمت زنی ها هم که شده چند ماهی را آنجا می ماندی و آب خنک می خوردی.

اما از من به تو نصیحت که تا خیلی دیر نشده دست از این کارها بردار.به خصوص اینکه اخیرا رئیس جمهور محترم ما، به وزیر عزیزش دستور داده که ایشان یک ترتیباتی بدهد که مسکن ارزان بشود.
می دانی معنی این کار یعنی چه؟ یعنی تو دیگر کارت تمام است. یعنی دیگر گذشت آن زمانی که تا بهره بانک ها پایین می آمد تو بالا می رفتی، تا سرمایه گذاری در کارهای پایه ای کم می شد تو بالا می رفتی، تا صنایع ضعیف می شد تو بالا می رفتی، تا میزان سرمایه گذاری خارجی تغییر می کرد... و خلاصه تا هر تصمیم داهیانه ای دولت و نهادهایی مثل شهرداری های ما می گرفتند هی تو بالا می رفتی.

مسکن جان

به زودی خواهی دید که با اجرای این دستور چطور توی سرتو می خورد و تو مجبور خواهی شد که از برج عاجت پایین بیایی. تو فکر می کنی دستور بالاترین مقام محترم اجرایی کشور، کشک است که تو بتوانی به آن عمل نکنی و به راه گذشته ات ادامه بدهی؟ فکر کردی همیشه می توانی خودت را به بانکها و صنایع و سیاست خارجی بند کنی؟ هیهات! کوه در مقابل دستور رئیس جمهور ما بند نمی آورد چه رسد به مسکن!

بگذار این نامه که الان در دبیرخانه است، مهر و شماره بخورد؛ آنگاه خواهی دید که یک شبه چه بلایی سرت می آید و چقدر خوار و کم بها خواهی شد.

از من می شنوی به جوانیت رحم کن و به محض رویت دستور ایشان مسائلی مثل رشد نقدینگی و کاهش سود بانکی و امنیت سرمایه گذاری – که هی رشد خودت را به گردن آنها می اندازی- را بی خیال باش و فوراً ارزان شو. اینطوری برای خودت بهتر است، والا آن وقت رشد ناگهانی ات به بیگانگان و صهیونیست ها و عوامل سود جوی داخلی و بلکه اصلاح طلبان مرتبط و بدنامی نصیبت می شود.

قبلا «گاز» هم لجبازی کرد و علی رغم میل و دستور مسئولان ما، فشارش کم شد. او هم مثل تو تقصیر خودش را گردن دیگران می انداخت و خیره سری می کرد تا اینکه به اصلاح طلبان و ترکمنستان و سایر دشمنانی که معمولا این موقع ها تقصیر آنهاست، مرتبط شد و الان پرونده ای دارد که بیا و ببین!
بدبخت آنقدر این روزها تحت فشار قرار گرفته که افت فشار از یادش رفته!

تو هم گول هیکلت را که یکساله دوبرابر شده نخور عزیز من!
دوره آن کارها گذشته است. دوره، دوره ی منطق و قاطعیت در مدیریت است و تو باید طبق خواسته مقامات بلندپایه ما، از نمایندگان مجلس گرفته تا ریاست محترم جمهوری و حتی رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام، ارزان بشوی. به خصوص حالا که صراحتا به تو دستور داده شده و دیگر هیچ عذر و بهانه ای برای گران ماندن نداری.

ای مسکن

اگر نمی دانی بدان که هر کاری در این مملکت با دستور مافوق به سهولت شدنی است.
رئیس بانک به کارمندش دستور می دهد که در کار فلان ارباب رجوع همیاری بشود و در عرض دو ساعت شوهر خواهر ایشان وامش را دریافت می کند، معاون اداره به کارگزینی دستور می دهد که تعدیل نیرو با جدیت دنبال شود و در نتیجه سه نفر از آدم های تیم قبلی بازخرید می شوند، رئیس سازمان به روابط عمومی دستور می دهد که جلوی نشر اکاذیب گرفته شود و بلافاصله چهارتا خبرنگار به دادگاه احضار می شوند، رئیس پلیس به پرسنل تحت امرش دستور می دهد که مردم ارشاد شوند و در نتیجه ون-ون آدم ارشاد می شود...
و در چنین اوضاعی آیا تو فکر می کنی وقتی بالاترین مقام اجرایی دستور می دهد که مسکن ارزان شود، ممکن است که دستور ایشان اجرا نشود؟
پس نتیجه می گیریم که این کار شدنی است و من خیلی خوشحالم که تو به محض رویت نامه ایشان فورا تصمیم می گیری که گول هیکلت را نخوری و ارزان بشوی.

خب دیگر نامه من رو به اتمام است و من امیدوارم که تا رسیدن این نامه، تو دستور رئیس جمهور را رویت کرده باشی و ارزان شده باشی و این معضل بزرگ با چند خط نامه و یا حتی پاراف ایشان حل شده باشد. به اهل خانه سلام مخصوص برسان!

قربان تو و تمام معضلات

عزم دولت نهم براي آباداني خراسان رضوي

1khabarnegar — Sat, 12 Apr 2008 09:12:18 GMT

آنچه گزارش ها و آمار نشان مي دهد از سفر گذشته هيئت دولت تا امروز اتفاقات بزرگي در خراسان رضوي رخ داده است به طوري که 64 درصد مصوبات دور اول سفرها به طور كامل اجرا شده، 34 درصد در حال اجرا است و 2 درصد نيز در مرحله مقدمات است.

محمود احمدي نژاد، رييس جمهور اسلامي ايران در بهار سال 85 طي سفري پنج روزه به استان خراسان رضوي و سفر به 25 شهرستان اين استان از نزديک با مشکلات موجود آشنا و شنيدن مشکلات منطقه از زبان آنان، با سخنراني در جمع مردم آنها قول داد دولت براي رفع مشکلات و کمبودها همه توان خود را به کار گيرد.

در همين راستا تصويب بيش از223 بند مصوبه براي توسعه و حل مشکلات خراسان رضوي و اختصاص 10 هزار ميليارد ريال تسهيلات بانکي ارزان قيمت براي اشتغال زايي در استان از جمله اقداماتي بود که اعضاي دولت در يازدهمين جلسه استاني خود در دور اول سفرهاي استاني به تصويب رساندند.

مصوباتي در زمينه هاي مختلف از جمله زيربنايي، اقتصادي، فرهنگي ، آموزشي، بهداشتي درماني و ورزشي براي تسريع در پيشرفت استان خراسان رضوي و خدمت رساني بهتر به مردم استان و رفع موانع و مشکلات به تصويب رسيد.

تکميل، تجهيز و راه‌ اندازي بيمارستان‌هاي جغتاي، درگز، سرخس، خواف، امدادي مشهد، سبزوار، احداث 430 کيلومتر راه اصلي و فرعي، برخورداري 43 روستا از راه روستايي، احداث 7 کارخانه سيمان، احداث 5 کارخانه فولاد، ‌راه ‌اندازي خط توليد خودرو ويتارا، راه‌ اندازي 14 واحد دانشگاه پيام نور، بهره ‌برداري از 45 سالن ورزشي، مطالعه و ايجاد نيروگاه بادي بينالود، ايجاد سه خوشه صنعتي و بهره‌ برداري از 37 مجتمع آبرساني روستايي از جمله مصوبات دور نخست سفر استاني رييس‌ جمهور و هيئت دولت به خراسان رضوي بود که در حال حاضر با اجراي اين بيش از 64 درصد از اين مصوبات برخي از شاخص هاي استان خراسان رضوي از جمله سرانه ورزشي، آموزشي و تعداد دانشجويان رشد بي ‌نظيري داشته است.

بر اساس اين گزارش دور دوم سفر هاي استاني هيات دولت در حالي آغاز شد، که معاون اجرايي رياست جمهوري، سفرهاي استاني را ايده ‌اي جديد در راستاي کارآمد کردن دستگاه هاي اجرايي توصيف کرد و اظهار داشته است که سفرهاي استاني احمدي نژاد باعث شده تا تحول بنيادين در ساختار اجرايي کشور بوجود آيد و امروز ما توسعه و پيشرفت کنوني کشور را مديون همين سفرها هستيم.

محمود احمدي نژاد در دومين دور سفرهاي استاني خود چهارشنبه گذشته وارد مشهد شد و در فرودگاه شهيد هاشمي نژاد مورد استقبال امام جمعه و جمعي از مسئولان قرار گرفت.

پس از آن احمدي نژاد قبل از سخنراني در جمع زائران و مردم مشهد که در حرم امام رضا بر گزار شد، در مسير فرودگاه تا حرم مورد استقبال پر شور مردم قرار گرفت به طوري که به اذعان بيشتر خبرنگاران و عکاسان اين استقبال جزء يکي از بي سابقه ترين و شلوغ ترين استقبال هاي صورت گرفته از رييس جمهور در سفرهاي استاني بود.

سخنراني و ديدار عمومي با مردم مشهد در اجتماع عظيم زائران و مجاوران امام رضا(ع) در صحن جامع رضوي آستان قدس، نشست 4 ساعته با مسئولان اجرائي وبخش خصوصي استان خراسان رضوي در کارگروهاي ويژه، ديدار با ايثار گران و خانواده هاي شهداي استان خراسان رضوي، ديدار رو در رو با مردم و رسيدگي به مشکلات آنان در محل استانداري، ديدار با خانواده دانشجويان جان باخته در اردوي راهيان نور، افتتاح چند پروژه حمل ونقل شهري و بين شهري، تشکيل جلسه هيئت وزيران، ديدار با علما و روحانيون خراسان رضوي، حضور سرزده در يک محله محروم مشهد و رسيدگي به مشکلات مردم اين منطقه و تشريح دستاوردهاي سفر دور دوم به استان خراسان رضوي در نشست خبري با خبرنگاران استاني برنامه هاي محمود احمدي نژاد به اين استان بود.

همزمان با سفر رييس جمهور به استان خراسان رضوي، ثمره هاشمي مشاور ارشد وي از شهرستان ‌هاي درگز، قوچان و چناران و رحيم مشائي معاون رييس جمهور و رييس سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري از شهرستان‌هاي مه ولات، گناباد و تربت حيدريه بازديد کردند.

عزيزي، معاون توسعه مديريت و سرمايه انساني رييس جمهور نيز از شهرستان‌هاي نيشابور، سبزوار، بردسکن، کاشمر و خليل‌ آباد ديدن کرد.

حجت‌ الاسلام حاج علي اکبري معاون رييس جمهور و رييس سازمان ملي جوانان درشهرستان‌هاي فريمان، تربت جام، تايباد، خواف و رشتخوار حضور يافت.

زاهدي وزير علوم در شهرستان نيشابور، رحمتي وزير راه و ترابري در شهرستان گنا باد، مصري وزير رفاه در شهرستان قوچان و باقري لنکراني وزير بهداشت در شهرستان سرخس حضور يافتند.

همچنين شهرستان‌هاي تايباد، کاشمر، فريمان، کلات و سبزوار به ترتيب ميزبان علي احمدي وزير آموزش و پرورش، عباسي وزير تعاون، فتاح وزير نيرو، ميرکاظمي وزير بازرگاني و پور محمدي وزير کشور بودند.

وزراي صنايع و معادن، کار و امور اجتماعي، فرهنگ و ارشاد اسلامي، مسکن، اطلاعات، اقتصاد و امور خارجه نيز چهارشنبه از شهرستا ن‌هاي مشهد، خليل آباد، بردسکن، تربت حيدريه، تربت جام، مه ولات، رشتخوار و خواف ديدن کردند.

همچنين علي آبادي رييس سازمان تربيت بدني، برقعي معاون برنامه ريزي و نظارت راهبردي رييس جمهور، واعظ جوادي رييس سازمان حفاظت محيط زيست نيز به ترتيب از شهرستان‌هاي چناران، تربت جام و درگز ديدن کردند.

پس از بررسي هاي مسئولان و پيگيري روند اجرائي شدن مصوبا ت سفر اول دولت به خراسان رضوي، در جلسه هيات دولت كه به مدت 5 ساعت در مشهد برگزار شد، پس از بحث و بررسي در مورد پيشنهادهاي ارايه شده از سوي كارگروه هاي تخصصي، بيش از 200 مصوبه به تصويب رسيد.

مهمترين مصوبات جلسه استاني هيات دولت در زمينه هاي مالي و اعتباري، زيربنايي، فرهنگي و آموزشي، بهداشتي و درماني، زيست محيطي و ورزشي براي سرعت بخشيدن به توسعه و پيشرفت استان خراسان رضوي، رهاورد سفر دوم استاني رييس جمهور و دولت نهم به اين استان بود.

محمود احمدي نژاد در پايان سفر خود به استان خراسان رضوي با تشريح برنامه‌هاي دولت در دور دوم سفرهاي استاني از جمله ديدارهاي مردمي رئيس‌جمهور و اعضاي هيئت وزيران با مردم استان، بررسي نزديك از پروژه‌هاي استاني، برگزاري كارگروه‌هاي تخصصي براي آينده استان ، گفت: تشكيل جلسه دولت ويژه استان و ديدار با ايثارگران و علما و ملاقات مردمي كه شامل بررسي نمونه مشكلات مردم استان است و همچنين بازديد از مناطق محروم و حاشيه شهر از ديگر برنامه‌هاي سفر استاني رئيس‌جمهور و هيأت دولت در دور دوم سفرها است.

رييس‌جمهور با تأكيد بر اينكه از سفر گذشته تا امروز خوشبختانه اتفاقات بزرگي افتاده است، گفت: 64 درصد مصوبات دور اول سفرها به طور كامل اجرا شده، 34 درصد در حال اجرا است و 2 درصد نيز در مرحله مقدمات است.

محمود احمدي نژاد همچنين پيش از اين اعلام کرده بود سفرهاي استاني ديوار بين مردم و مسئولان را از ميان برداشته و در سفر هاي استاني دستگاه‌هاي اجرايي متوجه شدند كه متعلق به همه كشور هستند.

چرايي يک قتل!

1khabarnegar — Sat, 05 Jan 2008 15:04:18 GMT

چرايي يک قتل!

ما آماده ايم که جان خود را به خطر بيندازيم، ما آماده ايم تا آزادي خود را به خطر بيندازيم، ولي هرگز تسليم نظاميان و تندروها نخواهيم شد.( بي نظير بوتو، سخنراني در جمع مردم کراچي پاکستان، اکتبر 2007 )

بي نظير بوتو، متولد 21 جوئن 1953 در کراچي پاکستان، مسلمان شيعه، اولين فرزند خانواده اي قدرتمند در پاکستان بود. پدرش نخست وزير پاکستان و مادرش يک ايراني کرد بود. او اولين زني بود که براي هدايت يک کشور مسلمان از طرف مردم انتخاب شد. بي نظير بوتو، دو بار از طرف مردم کشورش به سمت نخست وزيري پاکستان انتخاب شد، اولين بار در سال 1988 براي تصدي اين سمت سوگند ياد کرد ولي 20 ماه بعد، توسط رئيس جمهور وقت، غلام ايشاک خان، به اتهام فساد مالي از اين مقام خلع شد. در 1993 بوتو بارديگر از سوي مردم به سمت نخست وزيري پاکستان انتخاب شد و در 1996 بازهم به همان اتهامات قبلي، اين بار توسط فاروغ لقاري، رئيس جمهور وقت پاکستان از اين مقام کنار گذاشته شد. او سپس از پاکستان تبعيد شد و تا 18 اکتبر 2007 در امارات متحده عربي و انگلستان به فعاليتهاي سياسي خود ادامه داد.

بي نظير بوتو پس از سپري کردن تحصيلات مقدماتي در پاکستان، از 1969 تا 1973 در کالج ردکليف آمريکا تحصيلات خود را ادامه داد و ليسانس خود را در يکي از شاخه هاي علوم سياسي از هاروارد گرفت. سپس به آکسفورد رفت و ادامه تحصيلات خود را در فلسفه، سياست و اقتصاد گذراند و پس از آن تحصيلاتش را در حقوق بين الملل و ديپلماسي در آکسفورد به پايان رساند. او در دسامبر 1976 بعنوان رئيس اتحاديه آکسفورد، يکي از معتبرترين و بانفوذترين اتحاديه هاي غير دولتي انگليس، انتخاب شد. در 18 دسامبر 1987 با آصف علي زرداري در کراچي ازدواج کرد. او سه فرزند داشت.

ذوالفقار علي بوتو، پدر بي نظير بوتو با اتهاماتي مانند فساد مالي از نخست وزيري پاکستان کنار گذاشته شده بود. او در دادگاهي در سال 1977 به اتهام توطئه قتل پدر يک سياستمدار مخالف بنام احمد رضا کثوري، به مرگ محکوم شد. با وجود موج عظيم نارضايتي مردمي از اين حکم و پادرمياني بسياري از رهبران کشورهاي ديگر، ذوالفقار علي بوتو در 4 آپريل 1979 به دار آويخته شد. بي نظير و مادرش تا ماه مي آن سال در بازداشت پليس به سر بردند. برادر بي نظير (شهنواز) در پي حوادث مشکوکي در سال 1980 در فرانسه به قتل رسيد. قتل دومين برادر او (ميرمرتضي) در 1996 مقدمات برکناري او از مقام نخست وزيري پاکستان را در آن سال فراهم آورد.

بي نظير بوتو 5 سال پس از اعدام پدرش، مجوز خروج از پاکستان را در سال 1984 دريافت کرد و به انگلستان رفت. او در آنجا به رهبري تبعيد شده براي مردم پاکستان تبديل شد. در 16 نوامبر 1988 در اولين انتخابات آزاد که بعد از حدود يک دهه در پاکستان برگزار شد، حزب مردم به رهبري بي نظير بوتو بيشترين کرسي را در مجلس پاکستان ازآن خود کرد. او در 2 دسامبر همان سال سوگند نخست وزيري دولت ائتلافي پاکستان را ادا کرد. او در اين هنگام 35 سال داشت و بدين ترتيب اولين زني بود که براي هدايت يک کشور مسلمان ازسوي مردم انتخاب ميشود. او در آن هنگام از سوي مجله People بعنوان يکي از زيباترين 50 زن جهان قرار گرفت. بوتو در سال 1989 جايزه Liberal international را کسب کرد.

شرکت هواپيمايي بين المللي پاکستان، براي اولين بار در تاريخ خود، حدود دو روز کاملا بسته بود. مردم کراچي و حومه آن در حاليکه خود را در خاکستر و خاک پوشانده بودند به خيابانها ريختند. 3 قطار در پاکستان بدست مردم خشمگين به آتش کشيده شد. ميزان خسارتي که در پي اعتراضات مردمي نسبت به ترور بي نظير بوتو به ادارات و ساختمانهاي دولتي وارد آمد، شباهت به پيامدهاي يک انقلاب مردمي داشت. قيمت دلار و پوند کاهش پيدا کرد. پرويز مشرف تا 3 روز پس از ترور هنوز مصاحبه اي انجام نداده و مشاوران و معاونانش درصدد آرام کردن افکار عمومي اند. بي بي سي، اعلام کرد که دفتر رياست جمهوري آمريکا در واشنگتن، مشرف را تحت فشار قرار داده تا انتخابات پاکستان را که قرار بود هشتم ژانويه برقرار شود به تاخير نينداخته و در پاکستان وضعيت فوق العاده اعلام نکند. اينها همه بخشي از ناآرامي ها و اغتشاشاتي است که در نتيجه ترور بي نظير بوتو در پاکستان به وجود آمده است. برخي از مردم و تحليلگراني که مشرف را عامل اصلي اين حادثه ميدانند معتقدند که به قدرت رسيدن بوتو در پاکستان با توجه به سابقه وي در ارتباط دوستانه با ايران، برتري گرايش هاي سياسي او به انگليس نسبت به آمريکا و اطلاعات و آگاهي جامع او از طالبان و شکل گيري آن و البته نفوذ و محبوبيت بي نظير بوتو در ميان مردم پاکستان، انگيزه هاي اصلي مشرف براي از ميان برداشتن بوتو بوده است.

طالبان در سپتامبر سال 1996 در کابل قدرت را بدست گرفت و اين همزمان بود با نخست وزيري بوتو در پاکستان. استيون کول، در کتاب خود با عنوان "جنگهاي ارواح: تاريخ پنهان سيا، افغانستان و بن لادن، از فروپاشي جماهير شوروي تا ده سپتامبر 2001" (چاپ 2004، آمريکا) ميگويد: "او (بي نظير بوتو) طالبان را به عنوان گروهي ميديد که ميتواند به افغانستان ثبات دهد و دسترسي پاکستان و کشورهاي منطقه را به آسياي مرکزي ممکن سازد." استيون کول مدعي است که بي نظير بوتو به لحاظ مالي و نظامي، طالبان را حمايت ميکرد و حتي گروه کوچکي از ارتش پاکستان را هم به افغانستان فرستاد. ولي اخيرا (2004)، پس از عمليات هاي تروريستي طالبان، بي نظير بوتو جايگاهي ضد طالباني گرفته وعملياتهاي تروريستي طالبان و متحدانش را محکوم ميکرد.

حمله برخي از چهره هاي برجسته پاکستان به مشرف و البته حامي اصلي او يعني آمريکا، که مشرف را در طي يک کودتاي نظامي در پاکستان به قدرت رساند و از او حمايت کرد، با اين سناريو دنبال ميشود که حکومت مشرف در پاکستان و منافع آمريکا به عنوان حامي مشرف در آن منطقه، با به قدرت رسيدن بوتو دچار يک تهديد جدي ميشد و با توجه به سخنراني هاي اخير بوتو در پاکستان و مصاحبه هاي او با خبرگزاري هاي مختلف دنيا، نشانه هاي مخالفت او با دولت فعلي، آشکارا مشاهده ميشد و اين يک زنگ خطر براي مشرف و حاميانش در پاکستان بود. هرچند، آمريکا او را فرزند غرب ميدانست و خود را تربيت کننده بي نظير بوتو ولي بوتو، در صورت به قدرت رسيدن در پاکستان، رهبري شيعه براي کشوري به حساب مي آمد که مردمش مساماناني مذهبي بودند و همسايه اي نزديک به لحاظ جغرافيايي و فرهنگي با ايران، و اين بيش از هر کشوري براي اسرائيل و حامي اصلي اش آمريکا يک چالش جدي به حساب مي آمد.

در سال 1998 نيويورک تايمز درمقاله اي مدعي شد که ماموران پاکستاني مدارکي در دست دارند دال بر کشف يک شبکه بانکي که در راس آن، آصف زرداري همسر بي نظير بوتو قرار دارد. مدارکي از فرانسه، لهستان، سوئيس و اسپانيا آتش اتهامات عليه بي نظير بوتو و خانواده اش را شعله ور کرد.

اتهاماتي که به بي نظير بوتو و همسرش زدند، پول شويي و انجام معاملات غير قانوني با سوء استفاده از قدرت بود که در نتيجه آنها بي نظير بوتو از نخست وزيري پاکستان خلع و شوهرش به 8 سال زندان محکوم شد. او پس از آزادي از زندان در سال 2004 مدعي شد که در زندان تحت شکنجه قرار گرفته. بي نظير بوتو تمام اتهامات را جعلي و با مقاصد سياسي خواند.

روابط سياسي گرم بوتو با ايران و بي توجهي نسبي او به آمريکا و درعوض گرايش هاي او به سياستمداران انگليسي در آن زمان، آمريکا را به منتقد بوتو تبديل کرده بود. تا اواخر حضور او در انگلستان نيز همين روال از سوي دولت آمريکا و رسانه هايش کمابيش دنبال ميشد. برخي از تحليلگران معتقدند که حمايت هاي اخير آمريکا از بوتو، به دليل آگاهي آمريکا از حمايت گسترده مردم پاکستان از بوتو بود و آمريکا از اينکه در مقابل خواست مردم قرار بگيرد واهمه داشت، هرچند از دست دادن پرويز مشرف در پاکستان را هم براي خود قابل قبول نميدانست.

آرتور هرمن، تاريخ شناس و ژورناليست آمريکايي، در مقاله اي جنجال آميز در وال استريت ژورنال در تاريخ 14 ژوئن 2007، در واکنش به انتقادات شديد بوتو از مشرف، بي نظير بوتو را يکي از بي کفايت ترين رهبران منطقه جنوب آسيا در تاريخ اين منطقه ناميد. او اضافه کرده بود که تنفر بوتو و هم پيمانانش از مشرف به خاطر مهاجر بودن مشرف است و جنبه ناسيوناليستي دارد، چرا که مشرف اصالتا هندي است و فرزند ميليونها مسلمان هندي به شمار مي آيد که در جريان تجزيه در سال 1974 به پاکستان پناه آوردند.

از اواخر سال 2006، بوتو فعاليت هاي سياسي خود را شدت بخشيد. در سال 2007 گفتگوهايي را با مقامات و چهره هاي پاکستاني آغاز کرده و قصدش براي حضور در انتخابات سال 2008پاکستان براي تصدي نخست وزيري اين کشور را اعلام کرد. 8 آگوست 2007، بوتو در مصاحبه با رسانه هاي کانادايي اعلام کرد که محور اصلي گفت و گو هايش با پرويز مشرف مبني بر باز گشت به پاکستان و تصدي نخست وزيري پاکستان، به رياست جمهوري مشرف است. او هدف خود را تقسيم قدرت در پاکستان عنوان کرد. در 29 آگوست 2007، بوتو اعلام کرد که مشرف براي ابقا در سمت رياست جمهوري پاکستان بايد از سمت خود به عنوان فرمانده ارتش پاکستان استعفا دهد. آمريکا نيز مشرف را تحت فشار قرار داد تا از سمت نظامي خود استعفا داده و رياست جمهوري پاکستان را با حضور بوتو يا هرکدام از کانديداهاي ديگر بعنوان نخست وزير بعهده بگيرد. اول سپتامبر 2007، بي نظير بوتو بازگشت خود به پاکستان را در آينده اي نزديک حتمي دانست، فارغ از اينکه نخست وزير پاکستان بشود يا خير. 2 اکتبر 2007، ژنرال پرويز مشرف قائم مقام ارتش پاکستان را معرفي کرد و 8 اکتبر را زمان شروع بکار او دانست به اين شرط که اگر او در انتخابات به عنوان رئيس جمهور پاکستان انتخاب شد، قائم مقام فعلي هدايت ارتش را بعهده بگيرد. در همين حين، دادگاه عالي پاکستان بي نظير بوتو را از اتهامات فساد مالي مبرا دانست. در 5 اکتبر 2007، مشرف حکم بيگناهي بوتو و ديگر رهبران احزاب سياسي پاکستان به جز نواز شريف را به رسميت شناخت. بوتو و حزب اش هم موافقت کردند که انتخابات مجلس و رياست جمهوري را تحريم نکنند.

در ششم اکتبر 2007، مشرف برنده انتخابات پارلماني رياست جمهوري پاکستان شد. بوتو خواستار تامين پوشش امنيتي از سوي رياست جمهوري براي خود گرديد. او همچنين با شرکتهاي امنيتي خارجي براي محافظت از خود وارد مذاکره شده بود.

اخباري که از رسانه هاي پاکستان به دنيا مخابره ميشد، حاکي از آن بود که مشرف پس از مطمئن شدن از جايگاه قدرتمند خود در پاکستان، بار ديگر اقداماتي مبني بر تحت فشار قرار دادن بوتو و حزبش انجام ميداد و سعي بر کنار گذاشتن بي نظير بوتو از پازل قدرت پاکستان داشت.

در 17 دسامبر 2007، بي نظير بوتو، پرويز مشرف و متحدانش را متهم کرد به بحراني کردن وضعيت پاکستان براثر عدم اجراي دموکراسي در کشور و پرهيز از سهيم شدن قدرت با ديگران.

در 18 اکتبر 2007، بوتو در جمع مردم کراچي حاضر شد. دو انفجار در پي عمليات انتحاري بر عليه او رخ داد و 136 نفر از مردم کشته و 450 نفر زخمي شدند. 50 نفر از محافظان حزبي بي نظير بوتو که دستان خود را براي محافظت از او به دور ماشين حامل بي نظير بوتو زنجير کرده بودند به همراه 6 نفر از ماموران پليس در جا کشته شدند. بي نظير بوتو آسيبي نديد. بوتو اعلام کرد که به دولت پاکستان گفته بوده که به محض ورود او به پاکستان، گروههاي افراطي مخالف او را مورد حمله قرار خواهند داد ولي دولت در اين زمينه کاري انجام نداده است. او سپس در طي نامه اي افرادي را که مشکوک در انجام عمليات انتحاري بر عليه او ميدانست به مشرف معرفي کرد، اسامي، مربوط به چهار نفر از مقامات عاليرتبه امنيتي دولت مشرف بودند. چند روز بعد وکيل بي نظير بوتو، سناتور فاروغ نيک، اعلام کرد که نامه اي دريافت کرده که تهديد کرده موکلش، بي نظير بوتو را خواهند کشت. او ادعا کرد که نامه از سوي القاعده و تشکيلات بن لادن فرستاده شده.

بي نظير بوتو در مصاحبه با رسانه هاي فرانسوي گفت: " طالبان و تندروهاي مذهبي نمتوانند به خودي خود، کار کنند. آنها نمي توانند از غارهاي کوهستاني شان بياييند و عملياتهاي انتحاري انجام دهند. آنها نيازمند تجهيزات، غذا، اسلحه و البته مشاوره و راهنمايي اند." او در جايي ديگر گفت: "ما بايد اين عناصري را که در سازمان امنيت پاکستان وجود دارند، از کار برکنار کنيم. اکثر آنها قبلا باز نشسته شده اند ولي دوباره توسط دولت فعلي به کار گرفته شده اند. امروز آنها قدرت زيادي يافته اند و من براي آنها بعنوان يک خطر هستم، اگر من دموکراسي را به اين کشور برگردانم، آنها قدرت و نفوذ خود را از دست خواهند داد."

در 3 نوامبر 2007، مشرف به بهانه فعاليت هاي گروه هاي افراطي، در پاکستان وضعيت فوق العاده اعلام کرد. بوتو که آن هنگام در پاکستان بود در مصاحبه تلفني با شبکه تلويزيوني اسکاي نيوز گفت : "اگر ژنرال مشرف فرمان را برنگرداند، شرايط براي برگزاري يک انتخابات عادلانه بسيار سخت خواهد شد. من با او موافقم که ما با بحران سياسي مواجه ايم، ولي راه حل او را ديکتاتوري ميدانم. من باور ندارم که راه حل اين مساله ديکتاتوري است". 8 نوامبر، بوتو تحت بازداشت خانگي قرار گرفت.

4 دسامبر 2007، سه مرد مسلح دفتر حزب مردم، محل کار بي نظير بوتو را به رگبار بستند. هر سه مرد کشته شدند. بوتو در جواب خبرنگاراني که ميخواستند واکنش بوتو به اين حمله را بدانند، گفت: "انتظار داريد من چه کنم؟ تسليم شوم؟!"

27 دسامبر 2007،کمتر از دوهفته مانده به انتخابات پاکستان، بي نظير بوتو پس از سخنراني تبليغاتي براي حزب مردم، در روال پيندي پاکستان، مورد حمله انتحاري قرار گرفت، فرد مسلح پس از به رگبار بستن ماشين و سرنشينان، خود را منفجر کرد. بي نظير بوتو مورد اصابت سه گلوله قرار گرفت و در راه بيمارستان جان باخت.

با توجه به نا آرامي پاکستان و احتمال کشيده شدن اوضاع به يک بحران سياسي در پاکستان، شايد احتمال حضور نيروهاي نظامي خارجي از کشورهايي مثل انگليس يا آمريکا، احتمالي دور از ذهن نباشد، به خصوص که عنوان کردن انگيزه برقراري آرامش و ثبات و جلوگيري از اغتشاش و کشتار در منطقه ميتواند، دليلي تکراري ولي کارآمد از سوي نيروهاي خارجي عنوان شود.

ديويد ميلي باند، وزير امور خارجه انگليس در وبلاگ خود پس از ترور بي نظير بوتو اينگونه نوشت: " پس ازقتل بي نظير بوتو، مسئوليتهاي حياتي و مهمي متوجه سياستمداران، جامعه، رهبران، تجار و نيروهاي نظامي گرديده است. لازم است که آنها سيستم سياسي اي مستقل اي را بسازند که برخود استوار باشد، جامعه اي را بنا نهند که از فرصتهاي خود استفاده کند و دولتي را تشکيل دهند که بتواند قبايل و مناطق قبيله نشين را کنترل کند. همانطور که در کشورهايي چون بريتانيا، با شبکه هاي چندگانه سياسي و اقتصادي و فرهنگي اي که ماداريم. ما موظفيم که براي ايجاد يک سيستم قوي در پاکستان تلاش کنيم، به جاي تربيت افرادي قوي."

شايد پاکستان به بستري براي رقابت قدرتهاي سياسي مهم دنيا، به خصوص انگليس و آمريکا که سابقه حضور موثر در اين کشور را داشته اند، تبديل شود. اينکه چه کساني بيشترين سود را از ترور بي نظير بوتو ميبرند، يکي از مهمترين مسائلي است که رسانه ها و جرايد مختلف در سراسر دنيا در حال تحليل و بررسي آن هستند. شايد ايران را بتوان يکي از آسيب ديدگان بالقوه اين حادثه ناميد. بوتو، يک شيعه بود و در عين حال مادرش يک ايراني. سابقه سياسي او نيز نشان ميداد که بر سر کار آمدن او احتمال ايجاد روابط نزديک بين ايران و پاکستان بعنوان دو کشور مهم شيعه منطقه را بالا ميبرد. از طرفي، پاکستان مجهز به سلاح اتمي و جايگاهي اتراتژيک در منطقه، چيزي نيست که قدرتهاي دنيا به سادگي از آن بگذرند.

ولي يک مساله همچنان مبهم است و آن سرنوشت مردم پاکستان. مردم عادي که به زندگي و شغل خويش مشغولند و هر لحظه مورد تهديد قرار ميگيردند. آنهايي که هميشه بيشترين قرباني را در دعواهاي دو طرفه بر سر قدرت داده اند بدون اينکه سهمي در تقسيم منافع قدرت داشته باشند. قربانياني از نوع سوم شايد. در اين ميان، مردم پاکستان چه ميکنند؟ اين مساله ايست که معمولا براي رسانه هاي دنيا، آنهم در چنينن مقاطعي چندان جذاب نيست، متاسفانه. معمولا جايي پرسيده نميشود که چند نسل از اين مردم بايد عمر خود را در ترس و استعمار و تحقير، سپري کنند. شايد کسي به فکر نفرت و انزجاري که در دل اين مردم بوجود آمده و در آستانه بروز يک تراژدي است، نيست.

دانيل پرل، ژورناليست آمريکايي شاغل در وال استريت ژورنال که براي تهيه خبر و گزارش در پاکستان بسر ميبرد، در سال 2002 ميلادي توسط گروه هاي افراطي دزديده و پس از چند ماه کشته شد. پس از آنکه فيلم ويديويي مربوط به سلاخي کردن او توسط قاتلانش به دست جرايد و مقامات امنيتي و البته خانواده اش رسيد، همسر وي، ماريان پرل که براي راديوي عمومي فرانسه کار ميکرد در مصاحبه اي تلويزيوني، در جواب مجري برنامه که خواستار پيام وي براي مردم پاکستان بود، مردمي که هموطنانشان شوهر او را سلاخي کرده بودند، گفت: " دني (شوهر او) اين ماه کشته شد، همينطور 10 نفر ديگر هم توسط تروريستها کشته شدند و همه آنها پاکستاني بودند، من فکر ميکنم آنها (مردم پاکستان) هم به اندازه من زجر ميکشند."

در جريان ترور بي نظير بوتو که منجر به مرگ او شد، حدود 50 نفر از مردم پاکستان کشته شدند(اخبار تا هنگام نگاشتن اين مقاله). در هياهوي سياسي و امنيتي که در حول و حوش اين قبيل مسائل بوجود مي آيد، معمولا يک چيز فراموش شده و به حاشيه ميرود. خسارات جانبي، نامي است که به قربانيان اين طور حوادث که هيچ گونه دخالتي در دعواهاي طرفين نداشته اند، داده ميشود. مردم عادي، مردم کوچه و بازار، کودکان، قربانيان هميشگي سياست.

" من فکر ميکنم هر موقع که من يا پدرم در قدرت بوده ايم، چيزهاي خوبي براي کشور اتفاق افتاده است. اقتصادمان رشد کرده، بارندگي خوب بوده، مزارع مردم پر محصول بوده. من فکر ميکنم که دليل اين اتفاقات اين است که ما ميخواهيم که عشق بورزيم و عشق دريافت کنيم." بي نظير بوتو، گاردين